مقدمه
انسان در مسیر زندگی خود همواره با دعا و نیایش مأنوس و رفیق بوده است. نیاز بشر به دعا آن چنان گسترده است که اختصاص به مؤمنان نداشته و در طول تاریخ، کافران نیز به دعا و نیایش رو آورده اند؛ لکن آنان در اثر گمراهی، از این یار دیرینه و مؤثر در غیر جایگاه اصلی و حقیقی آن استفاده کرده اند. آنها به جای اعتقاد به خدای یگانه و جست وجوی رفع حاجت از او، به غیر او رو آوردند؛ قرآن کریم می فرماید:
و ما دعاء الکافرین الاّ فی ضلال
« دعای کافران که غیر خدا را می خوانند، در گمراهی است و به جایی نمی رسد.»
یکی از خدمات بزرگ اسلام، به بشریت این است که فرزندان آدم را از این انحراف بازداشته و آنان را در مسیر صحیح و شایسته هدایت کرده است. موضوع دعا، که مورد توجه قرآن کریم و روایات اسلامی واقع شده، پرسشهای زیر در مورد آن مطرح است که دعا چیست؟ چه نیازی به آن هست؟ چگونه باید دعا کرد؟ به درگاه چه کسی باید دعا کرد؟ دعا چه چیزی به انسان می دهد؟ جایگاه دعا در میان سایر کارها کجاست؟ و پرسشهایی از این قبیل که در این نوشتار به طور مختصر به پاسخهای آن می پردازیم.
تعریف دعا
«دعا» به معنای خواستن و طلبیدن است. اصطلاحا: «الدّعاء الرغبة الی اللّه...»؛ یعنی دعا همان میل و توجه به سوی خداست و به وسیله آن موجودی از خداوند چیزی را درخواست می کند. دلیل اصلی رو آوردن به دعا و راز و نیاز با معبود توانا همانا نیازهای مادی
برچسب:
نویسنده: سام رجبی
تاريخ: سه
شنبه
19 دی
1396 ساعت: 18:18